2-3 Yaş /5

Standart

“Hep yanında olmalıyım”

Turquinho’nun, bizim her yaptığımızı taklit ettiğini,

Taklit ederek öğrendiğini,

Öğrenerek büyüdüğünü

Gördüğümden beri baba olmanın benim için anlamı bu oldu;

“Hep yanında olmalıyım”

Olabildiğince hep…

*

Bu yüzden küçük bir yere taşındık.

Daha küçük, daha sade, daha yavaş bir yaşam için.

Geldikten sonra umduğumuzdan da fazlasını bulduk.

Burada bankalar, devlet daireleri öğlen 2’de kapanır.

En geç polis karakolu kapatır, ki o da akşam 5.

Sezonluk bir yer olduğundan iş çeşitine göre dükkan, büfe, restoran vs ikiye ayrılmış;

Sabah işe başlayıp saat 9-10 gibi açıp öğlen 2-4 arası kapananlar,

Öğleden sonra başlayıp saat 5-6 gibi açıp gece 12-1 gibi kapatanlar.

Kısacası buralılar için hem işe ama hem de sahilde bir araya gelmek bir “olmazsa olmaz”.

*

Biraz yanızımızda getirdiğimiz para, biraz da freelance işler derken bir yıl geçti.

Hem ihtiyaç hem de sezonun yaklaşması ile ben de bir iş aramaya başladım.

Kısa süre içinde bir restoranda iş buldum.

Hem lisan geliştirme hem de hızlı para.

Ama en önemlisi çalışma saatleri ve ulaşımla beni ailemden çok ayırmaması.

Saat 11’de başlıyor akşam 5’de bitiyor.

Evime 5dk yürüme mesafesinde.

Bazen iş çıkışı sahile de 10dk mesafede.

*

İki hafta oldu başlayalı.

Düzenimiz değişmedi;

Turquinho yine sabahları benle,

Öğlen anneyle ve akşam hep birlikteyiz.

İlk gün,

İş bitti eve geldim.

Nasıl özlemişim.

Kapıda gördü beni, seslendi.

“Baba işe gitti, baba işe gitti.”

Gülüştük birlikte.

*

Birkaç gün geçti.

Merkez caddede yürüyorum

Bakkal abla gülerek seslendi

“Baba işe gitti, baba işe gitti”

Bir kaç saniye sonra jeton düştü;

Turquinho, anneyle bakkala gitmiş ve bakkal ablaya anlatmış babam işe başladı diye.

Sonra fırına gidiyorum

“Baba işe gitti, baba işe gitti”

Peynirciye gidiyorum aynı şey:

“Baba işe gitti, baba işe gitti”

“Her geldiğinde söylüyor” diyorlar gülerek.

*

Tatlı bir yönü var tabi.

Olanları görmesi, algılaması

Ve bunları çevresindekilerle paylaşması.

İletişim kurmanın temelleri.

Çok önemli…

Ama herkese defalarca söylediğini görmek bir babaya, bana, çok ağır.

İçimi yakıyor…

Günün kısa bir bölümü olsa dahi ayrılık

Nasıl etkilenmiş.

Nasıl yanında olmayışımın eksikliğini hissetmiş.

Kaç kere aklına gelmiş,

Bu yüzden defalarca söylemiş.

Babasını yanında görüp iyi hissetmek,

Onu izleyip, taklit edip büyümek istemiş,

Her gittiği yerde, her gördüğü kişide benle karşılaşacağını düşünmüş.

Beni bulamayınca bulamadığını anlatmış.

Defalarca!..

Bunca ağır hislerin ardına mümkün mü benim, başkalarının gördüğü, o tatlı yönü görebilmem.

Keşke mümkün olsa.

Her çocuk anne-babasıyla büyüse.

Bunu mümkün kılmak için çabam.

“Mümkün olduğunca hep yanında olmak oğlumun”

 

 

 

 

 

Reklamlar

2-3 Yaş /4

Standart

 

Koca okyanus yüzümde.

Esen rüzgarla

Gözümü alan güneş.

Arkamda palmiyeler,

Sıcacık kumların üstünde.

Beni sevdiğini her söyleyişinde

O güzel gülüşünde…

Her günüm “sen” olduğundan beri…

Sevdim.

Her hak ettiğimde,

Bana layık görüşünde

“Baba” deyişinde…

*

At kendini bana,

Baban bunu diliyor için için,

Düşeceğini değil uçacağını bilerek,

Kollarını açıp,

Babana güvenerek!..

İkimizin sevgisiyle

Karşı koy sevgisizliğe,

Sevgisiz kalplere,

Kavgalara, ayrılıklara, yalanlara…

*

Biliyorum “bana ait” değilsin,

Seni böyle sevdi kalbim

Seni böyle kabul etti,

Kalabalıkları aşıp

“böyle hisset, böyle bil”

“Böyle sev” istedi.

Küçük kalbinin dev sevgisi…

Küçücük ellerinle

Sadece yüzünü sevmeni sevdi baban.

*

Bu babanın hayatı;

Sevgini hak etmek,

Senin,

Sevgine layık olmak.

Bunu isteyerek seviyor, bunu hissederek yaşıyor baban.

Yoksa

Neye yarardı;

Koca kıtaların yanında mavi okyanuslar.

Esen rüzgar,

Yemyeşil palmiyeleri

Ya da

Sıcak kumlar…

 

 

 

 

 

 

2-3 Yaş/3

Standart

Neredeyse bir yıl oldu…

*

O günlerde

Parça parça oldu yüreğim;

Bana öğrettikleri sahte ihtiyaçları, korkuları, “yapma” ları,

İnsanın yüreğine zarar alışkanlıkları,

Çarpık hayat anlayışlarını

Yükledikleri sorumlulukları düşününce,

O tertemiz ruhuna da aynısını yapacaklarını düşününce,

Okumaya devam edin

2-3 Yaş /2

Standart

Görüyorum

Soracağın günü

Kucağımda,

Bana bakan meraklı gözlerinle…

*

Kilometrelerce uzağa giden o haberle başlamış,

Çanakkale harbinde

Siperde dört kişi kalmış

Dedenin dedesi,

Adı Mehmet miş…

Çatışma başlamış ve bitmemiş;

Sonra üç kişi kalmışlar,

Sonra iki,

Sonra?..

Sonrası yok hikayenin.

Kendisi gelmemiş eve,

Bu hikayesi gelmiş doğup büyüdüğü küçücük köye…

*

Sonrasını soruyorsun biliyorum,

Dedeni,

Halanı,

Onların zekiliğinde seni görüyorum,

Sevgi dolu, mutlu kalplerini görüyorum sende.

Daha tam konuşmamana rağmen hoş sohbetlerini sende görüyorum.

Hem seni, hem de onları seviyorum gülüşünde.

*

Gördüğüm yüzleri soracaksın,

Gülümseyeni, huzurlusu, merak edeni, kendini bileni, hayalleri olanı,

Huzursuzu, üzgünü, bağımlısı, kızgını, koyvermişi…

Onları, başkalarının yüzü diye, başkaları sanma!

Aslında

Hepsi benim, hepsi sensin.

*

Gördüğüm okyanusları soruyorsun biliyorum;

Nasıl koktuklarını, renklerini

Bana gösterdikleri yüzlerini…

Sende görüyorum büyüklüklerini, güzelliklerini.

“Tabiatın Ruhları” demiş eskiler,

İdrak etme fırsatı bulduğum o şeye.

Gördüğüm kıtalar, yıldızlar, dağlar, ağaçlar, bitkiler, tohumlar…

Onlardaki ben, şimdi ise sen.

 

 

 

 

 

 

2-3 Yaş /1

Standart

Korkmanın, durmanın, beklemenin yerine hayal etmeyi, karar verip yapmayı seçtiği için,

Geleceği görmeye değil geleceği yapmaya karar verdiği için,

İnsan ömrünün “Oku, askere git, gel ve evlen, araba al, ev al” dan çok öte bir şey olduğuna inandığı için,

Sınırları, bayrakları, soyu sopu değil insanların yüreğine değer verdiği için,

Değiştirmeye değil anlamaya çalıştığı için,

Hep öğrenip hep hiçbir şey bilmediğini anladığı için,

“Okul” un dışında değil içinde olduğunu hissettiği için,

Hiçbir şeye sahip olmadığını ama kaybedebileceğini anlayabildiği için,

Nihayetinde sevmeyi seçmekten başka bir seçeneği olmadığını idrak ettiği için,

Benim gibi biri “ben” oldu.

Şimdi senin “olma” sıran geldi.

İki yıldır…

“Seni sen yapan” nice yılların olsun.

15 Eylül 2017

 

 

1-2 Yaş /42

Standart

Yeni rolüm; “ayrılık sebebi baba” rolü…

Neredeyse 2. Yaşa geldik.

Turquinho bu zamana gelene kadar bir sürü role girdim;

Her daim var olan “doğayı görme, doknma, anlama, yaparak öğrenmesi için gezdiren” rolüm,

Yine her daim devam eden “Sabahlar bizimdir” rolüm,

Okumaya devam edin